DVC O23-1 – Neptunus-Schiebroek O23-1 (2-1, competitie)
Zaterdag 11 april 2026De uitwedstrijd bij DVC begon eigenlijk al ruim vóór de aftrap. Klachtenbrieven gestuurd, gevraagd om een scheidsrechter én een waarnemer, maar vanuit de KNVB bleef het zoals verwacht oorverdovend stil. Dus gewoon richting DVC voor een middagje "voetbal”. Vanaf minuut één werd duidelijk dat de thuisploeg het voetbal graag combineerde met een stevige cursus verbaal theater en hier en daar wat lichamelijk contact dat in andere sporten gewoon een overtreding heet.
DVC hielp ons direct een handje door de eerste 10 à 15 minuten met tien man te spelen vanwege een laatkomer. Toch lukte het ons in die fase niet om echt door te drukken. Wel kwamen we een tijdje later verdiend op voorsprong dankzij Daan, die nog gewoon geloofde dat voetbal draait om doelpunten maken in plaats van toneelspelen en discussiëren met de scheids. 0-1 dus.
In de tweede helft kreeg DVC het inmiddels verwachtte zetje in de rug: Tim werd in de zestien geduwd, maar volgens de arbitrage betekende dat blijkbaar strafschop voor de thuisploeg. 1-1. Even later hielpen we zelf ook nog vriendelijk mee aan de 2-1. Ondertussen stond de coach van DVC ook nog gezellig te vlaggen met een biertje in de hand — een beeld waarvan je denkt: dit verzin je niet. Nog mooier: werkelijk élk vlagsignaal werd keurig overgenomen.
Maar de absolute apotheose kwam natuurlijk in de slotfase. Alles of niets. 21 man op de helft van DVC. Hugo naast Tim aan de bal. Hugo speelt de bal de zestien in, Tim vertrekt perfect in de diepte… buitenspel. Buitenspel? Van een speler die achter de bal vandaan loopt.
Toen vervolgens de logische vraag werd gesteld — "hoe kan dit ooit buitenspel zijn?” — volgde geel. En dus mocht Tim met nog vijf minuten te spelen tien minuten afkoelen. Een innovatieve tijdstraf waar waarschijnlijk zelfs de KNVB-regels zelf nog van moesten bijkomen. Waar het precies aan lag? De partijdigheid misschien? Of toch de twee verschillende schoenen van Tim? We denken allemaal het antwoord wel te weten. Hoewel we ook echt wel in de spiegel mochten kijken vanwege onze eigen inzet, was dit een wedstrijd die we hopelijk nooit meer hoeven te spelen of mee te maken.
Na afloop hebben we in ieder geval geen seconde langer genoten van de ambiance bij DVC dan noodzakelijk. Direct de auto in en lekker douchen bij onze eigen club,. Toch fijn om weer even terug te zijn in de bewoonde wereld. En de derde helft? Die was tenminste wél zoals het hoort.