Leidschenveen O23-4 – Neptunus-Schiebroek O23-1 (3-4, competitie)
Zaterdag 14 maart 2026Twee wedstrijden, twee weken vol emoties, kou, chaos, regen, geschreeuw, goals, rode kaarten, en vooral: heel veel verhalen die eigenlijk niets met voetbal te maken hebben. Neptunus O23 reisde eerst af naar het verre, mysterieuze Leidschenveen, een tocht die door sommigen werd omschreven als "bijna levensgevaarlijk”. En werkte daarna thuis de altijd beladen wedstrijd tegen Nootdorp af. Die laatste willen we snel door, maar ja… hij telt ook mee.
Het begon al vóór de aftrap. De rit naar Leidschenveen was voor sommige auto’s meer een survivaltocht dan een autorit. Eenmaal aangekomen brak de hemel volledig open. Stortregen, ijswind, en die typische kou waarbij je je afvraagt waarom je in godsnaam gekomen bent.
De wedstrijd begon fel, en de sfeer rond het veld was verrassend druk voor een pot zo ver bij ons vandaan. Na 28 minuten scoorde Kamiel de 0–1, waarna Leidschenveen snel terugkaatste naar 1-1. De coach van Leidschenveen zat niet helemaal lekker in z’n vel. Hij had ruzie met zijn eigen spelers, die op hun beurt ruzie hadden met hem. Het was een soort familiediner wat meer leek op een aflevering van de rijdende rechter. Toen Mika besloot een stukje psychologische oorlogsvoering te geven werd de tegenpartij al helemaal gek.
De tweede helft begon rommelig. Leidschenveen maakte 2–2, maar Olaf herstelde de orde met een heerlijke 2–3. Kort daarna maakte Kamiel zijn hattrick compleet: 2–4. En toen… werd er rood getrokken. Mika werd neergetrapt, de dader mocht vertrekken, maar de Leidschenveen‑coach dacht die fout recht te zetten door een speler toe te voegen aan zijn opstelling.
De scheids, inmiddels klaar met het circus, trok zijn regelboekje erbij. Het
werd een studiemoment midden op het veld waarna het toch geen 11e man werd. In
de slotfase maakten zij nog de 3–4, maar wij trokken de overwinning over de
streep.
