Wat was het toch weer een ‘heerlijk’ avondje zaalvoetbal…

Een wedstrijd die nergens meer over gaat en dan toch voortijdig eindigt…

Hebben we in die bijna anderhalf jaar zaalvoetbal ooit een slechtere tegenstander gezien? Eentje die nog meer moppert op elkaar dan deze tegenstander? Oké, vorig jaar in de beker waren de tegenstanders niet best, maar zo slecht als vandaag hebben we ze nog niet eerder gezien. En dan denk je ook als je na 13 minuten met 0-3 voor staat: "appeltje, eitje” om direct supporter Eric Bronswijk te citeren, met wie altijd wat te beleven valt.

Al na twee minuten nam Neptunus-Schiebroek vandaag de leiding na fout uitverdedigen van de TransvaliaZW goalie. Matthijs Bronswijk maakte dankbaar gebruik van de ruimte en het lege doel, 0-1. Vijf minuten later is het na een assist van veldspeler Ashwin Meijer, Max Bronswijk die de score verdubbelt, 0-2. Doelman Lucas van Kan gooit de bal in de dertiende minuut lang op Stefan Boers die aanneemt, draait en keurig inschiet, 0-3! Waarop Lucas even wil laten horen aan Ashwin: "En zo gooi je een bal uit”. Als tussendoor ook Ashwin Meijer en Thomas van Kan de paal raken dan lijkt er toch écht geen vuiltje aan de lucht. TransvaliaZW komt vlak voor rust terug tot 1-3, maar zelfs dat lijkt ons nog niet te deren.

Maar in de tweede helft gaat het mis, helemaal mis. De 2-3 valt en de organisatie is volledig weg, we laten ons weer eens helemaal uit het spel halen. De 3-3 wordt van behoorlijke afstand ingeschoten en het lijkt erop alsof men zojuist de Wereldbeker heeft gewonnen, zo blij waren ze. Een minuutje later trapt onze "favoriete” scheidsrechter Sewnandan in een schwalbe van de thuisploeg, geeft een vrije trap en geeft Stefan geel omdat hij vraagt of hij op de vereiste 5 meter afstand staat, waarvoor hij al vele malen vanavond weer had afgefloten. De vrije trap gaat erin en omdat onze tegenstander scoorde mag Stefan direct weer terug het veld in, stand nu 4-3.

We hebben ook totaal geen geluk als de doelman ineens wel ballen weet te pakken van bijna alle spelers en ook een afstandsschot van Rohan Meijer de paal slechts raakt. De thuisploeg weet opnieuw te scoren, 5-3. Matthijs maakt dan de 5-4 na een assist van Max. Coach Wilko Poulie die Stefan al, ‘just in case’, naar de kant had gehaald volgt alles wat er gebeurt nauwlettend en is blij dat aan de overkant ook Renee en Eric Bronswijk precies volgen wat er zich afspeelt in de zaal. Er wordt gespeeld op het randje, de spreekwoordelijke druppel gaat zo vallen. Thomas wurmt, na de 5-4, de bal uit de handen van de doelman en dat leid tot agressie bij de goalie, "zoek een vriendin ofzo”, was het meest intelligente wat hij kon uitbrengen. Als een paar seconden later Thomas tussen twee Transvalianen door wil slaat de vlam in de pan en zijn de rapen zuur. Eerst geeft de scheidsrechter nog een vrije trap en staat Rohan klaar om terug het veld in te komen voor Thomas, maar als hij in de haren wordt gegrepen dan krijgt coach Wilko de leidsman zover om de wedstrijd te beëindigen, TransvaliaZW de overwinning te schenken en vooral: heel naar huis te gaan.

Twee minuten voor het einde van het officiële laatste fluitsignaal, als er dus al besloten is dat we gaan douchen, ontstaat er nog een discussie rondom de altijd koelbloedige Eric Bronswijk waarop zonen Max en Matthijs er rennend op af vliegen en er weer een klein vlammetje ontstaat. Ondertussen kwam de uitspraak en verwijt van de dag van een speler van TransvaliaZW: "Ik weet precies hoe jullie Nederlanders zijn, jullie proberen ons gewoon uit het spel te halen". Waarop een lachsalvo moest worden ingehouden, maar in de kleedkamer niet meer was te houden. Wat een mop! Als de boel goed en wel gesust is noteert de scheidsrechter zonder aantekeningen een einduitslag van 5-4. Eind goed al goed…

Het was vooraf weer puzzelen. Wie is er fit, wie wil er spelen? Het is een wekelijks issue. De gebroeders Van Kan overtuigden elkaar ervan dat het uiteindelijk toch beter was dat Lucas ging keepen en niet Thomas zoals afgesproken. En stalkten overdag afzonderlijk coach Wilko ermee. Na afloop speelden ze ook weer de hoofdrol met veel kleedkamer humor. Ook de gebroeders Bronswijk wisten de broederliefde weer te bevestigen vanavond.

Ondertussen vroeg Ashwin zich af of ik boos was, maar nee dat ben ik niet. Bijna nooit overigens, maar dat terzijde. Ik wil alleen alles graag scherp in de gaten houden voor een verslag bijvoorbeeld. Stefan en Lucas vroegen zich af of en hoe ik het verslag ging schrijven, omdat ze het liever stil hielden voor de veldtrainers en dat doen we dus ook, ook degene die er niet bij waren… Rohan kijkt het zoals altijd stil maar lachend van een afstandje aan en supporter Jurriën doet na afloop uitgebreid zijn ‘blessure’ verhaal.

Lachen in de kleedkamer ondanks de nederlaag en in de kantine geven Eric en Renee een rondje drinken voor de manschappen, gewoon omdat we één zijn… én het kan.

Na dat alles denk je naar huis rijdend: "Ja, het was weer een heerlijk avondje zaalvoetbal. Ik had het niet willen missen!” En dat inspireert dan weer voor een snel, heel snel wedstrijdverslag. Voor iedereen dit op tijd leest en wie het bericht in onze Facebook groep niet liked is er geen bier morgen na de training ;)…