Zaal 1 zet stijgende lijn voort

In de Zevenkampse Ring dragen de rentree van Lucas van Kan en de beschermengel van Matty Häupler bij aan de eerste overwinning van het seizoen.

Vier weken opstarten, leren en verliezen. Vorig week zag je al echt verschil toen de toenmalige koploper Margriet 2 op een gelijkspel werd gehouden in de Wilgenring. Deze week de vierde wedstrijd van het seizoen. We moesten op bezoek bij hekkensluiter WIA 2. Wakker In Alles zegt de afkorting, maar was de thuisploeg wel zo wakker vanavond?

Vlak voor de eerste zaalwedstrijd van dit seizoen raakte Lucas van Kan geblesseerd en kon dus de eerste weken niet meedoen in de Zaal. Tegen WIA maakte hij zijn rentree. En zoals belooft, als aanvoerder. Dat was namelijk ‘a part of the deal’. Verder misten we vandaag Jurriën Minke, Stefan Boers en doelman Ashwin Meijer. De goalie kon niet ruilen en moest werken. Matty Häupler wilde vanwege een gevoelige knie niet volluit meedoen, maar keepen dat moest kunnen. Echter, voor de laatste keer dat Matty het doel verdedigde moeten we bijna 10 jaar terug in de geschiedenis boeken. In het seizoen 2003-2004 speelde Matty in de D1 van Schiebroek’94. De toenmalige doelverdediger Dave Bierhuizen werd, vanwege het over de afrastering duwen van een tegenspeler, door de huidige coach Wilko Poulie (toen scheidsrechter en net een paar weken lid van Schiebroek’94) voor 10 minuten van het veld gestuurd. In die 10 minuten nam Matty de positie onder de lat over en kreeg geen tegendoelpunt te verwerken. De beschermengel van toen, hij was er vandaag weer…

In de openingsfase van het duel van vandaag liet WIA ons het initiatief. Daar hadden we wel moeite mee en het leek ons ook op te breken toen WIA van achteruit snel de helft overstak en met veel geschreeuw onrust schepte in het toch al zo gevoelige team van Neptunus-Schiebroek. De enige die koelbloedig leek te blijven in deze fase leek doelman Matty te zijn. En hoe hij het deed weet niemand, maar grabbelend, struikelend en vliegend haalde hij drie ballen net voor de lijn uit het doel. Een vrije trap kijkt hij op de paal, maar de ‘nul’ blijft op het scorebord.

 
Tot Lucas in de twaalfde minuut in balbezit komt en zijn broer Thomas hard ziet weglopen. Als Lucas de bal niet direct had gegeven was Thomas waarschijnlijk doorgelopen naar Schiebroek, maar de bal van Lucas kwam precies op tijd én op maat. Thomas zorgde voor een verrassende 0-1 voorsprong. Hierna waren de rollen omgedraaid. Neptunus-Schiebroek liet het initiatief aan WIA en wilde zo vanuit de counter het de tegenstander lastig maken. Je mag het betonvoetbal of Catenaccio noemen, maar het vorig seizoen beproefde systeem van Mark van Leeuwen (dit seizoen coach, maar vandaag afwezig vanwege schoolverplichtingen) werkt wel. Ook het ‘nieuwe’ zaalteam lijkt het nu door te hebben.

Het tweede doelpunt was een regelrechte counter. WIA probeerde snel op gelijke hoogte te komen, maar dat lukte niet. Max Bronswijk onderschepte de aanval en brak samen met Lucas van Kan en Simon Koeleman snel uit. Laatst genoemde had pech, zijn bal kwam via de onderkant van de lat weer uit het doel. Maar nadat hij de bal voor de tweede keer ontving van Lucas werd Simon onderuit gehaald. Scheidsrechter Willem Storm was onverbiddelijk, strafschop! Max nam plaats achter de bal en schoot onberispelijk raak, 0-2!

WIA zette aan en liet zien dat zij onterecht op de laatste plaats in de competitie staan, maar ze vonden in eerste instantie weer doelman Matty op hun weg. Vijf minuten voor rust kreeg de thuisploeg hulp van onze zijde. Thomas speelde een balletje breed die werd onderschept. De WIAan kon zo doorlopen en liet Matty ditmaal kansloos, 1-2. Op slag van rust kwamen we toch weer op een marge van twee doelpunten. Een opnieuw prima uitgespeelde counter zorgde voor een ruimere voorsprong bij rust. De hoofdrol bij het derde doelpunt was voor aanvoerder Lucas. Op onze helft kwam hij in balbezit, zette aan, speelde Rohan Meijer aan, liep door, kreeg de bal terug en scoorde, 1-3!



Halverwege was Max weer van de bemoedigende woorden: "Nog één doelpunt dan zijn ze gebroken en hebben we ze”. De tweede helft startte goed. De gebroeders Van Kan konden elkaar weer vinden. Ditmaal zette Thomas de aanval op en stuurde hij Lucas weg. De voorzet was net iets te zacht voor Rohan, maar de daartussen lopende WIAan stak zijn voet precies op het juiste moment tegen de bal, eigen doelpunt: 1-4! De daaropvolgende fase krijgen we het moeilijk. We komen niet uit onze eigen doelmond. Met de ruggen bijna letterlijk tegen de muur is het alleen maar tegenhouden. Matty ziet een bal knoeihard tegen de lat aangeschoten worden en grabbelde een bal nog net uit de uiterste linkerbenedenhoek. Dat is pas een "Engeltje op de lat”. Ondanks de ruime voorsprong is de spanning te snijden. De supporters Tim Smit, Freek van ’t Land, Dimitri Koliakoudakis en Bastiaan van Weijen zien dat we het moeilijk hebben. De geblesseerden (Jurriën en Stefan) zitten op het puntje van de bank, maar het gaat allemaal goed.



Via een snelle uitbraak kan Lucas de bal meegeven aan Simon. Hij lijkt aan alle onzekerheid een einde te maken door de voorsprong opnieuw te vergroten, 1-5! Maar dan zijn we even van slag door een paar beslissingen van de scheidsrechter. Natuurlijk, we hadden gelijk, maar je krijgt er wel twee tegendoelpunten door om je oren. WIA komt terug tot 3-5 en met nog drie minuten te spelen is het zaak om snel ‘de kop erbij te houden’. We doen ons best, maar de vermoeidheid slaat toe. Ook de tegenstander hangt met de tong op de enkels. Niet gek na zo’n wedstrijd. In de allerlaatste seconden maken we aan alle onzekerheid een eind. Simon is assistgever en Max bepaald de eindstand op 3-6. Hij pakt daarmee tevens de leiding in het topscorerklassement.

De eerste winst is een feit! En kijk, simsalabim (om te spreken met de termen van Jan D. Swart) een lach op de gezichten van alle spelers. Matty vraagt zich nog even af of er genoeg te vertellen valt voor een wedstrijdverslag, maar dat is er zeker… Via WhatsApp, Facebook en SMS komen direct na het laatste fluitsignaal de felicitaties binnen en stelt, bij het verlaten van de Zevenkampse Ring, aanvoerder Lucas voor om de overwinning te vieren in de ‘bon’. Niet iedereen gaat mee, maar er wordt daar nog even een potje 31’en gespeeld en een biertje gedronken.

Als de overwinning is gevierd worden we met de neus op de feiten gedrukt als we kijken wie de tegenstander van volgende week is. Aankomende maandag staat namelijk de enige echte derby tegen VOC op de agenda. De huidige koploper speelt hun thuiswedstrijden ook in de Wilgenring en dus spelen we een uit/thuis wedstrijd. De aftrap is om 20.00 uur. Zou de Wilgenring dan eindelijk uitverkocht zijn of…willen we dat wel? Toch zullen we met vertrouwen het duel ingaan.

Een bijzondere wedstrijd wordt het ook voor Lucas. De Schiebroekenaar in VOC dienst op het Veld speelt met ‘Zijn’ Eigen Club Tegen ‘Zijn’ Eigen Club in de Zaal. Begrijp jij ’t nog?